Przepytani - Alexander Stöckl

Wszyscy, którzy myśleli, że to koniec serii: Przepytani, byli w błędzie. Dzisiaj wracamy do was z kolejną dawką pytań, na które odpowiedział Alexander Stöckl. Austriak, który w zeszłym sezonie poprowadził drużynę do złotego medalu olimpijskiego i wygranej w Pucharze Narodów, mimo że nie trenuje swoich rodaków. Do tych sukcesów doprowadził Norwegów. W sezonie 1992/1993 zanotował największy sukces, gdy zajął 59 miejsce w klasyfikacji generalnej. W 1995 roku zakończył karierę.  W 2011 objął kadrę norweską, i trenerem pozostał do dnia dzisiejszego.  Pod swoimi skrzydłami miał zawodników takich jak : Anders Bardal, Rune Velta, Anders Jacobsen czy  Toma Hilde.
Jeśli jesteście ciekawi na jakie pytania odpowiadał Alexander i jakich udzielił odpowiedzi to nie pozostaje mi nic innego jak zaprosić was na wywiad. Z A P R A S Z A M Y !

                                                                                                               www.onetsport.pl
 Hania :  Z jaką skocznią masz najlepsze wspomnienia?
Alex:  Kulm, gdzie osiągnąłam najlepszy wynik w karierze, czyli 15 miejsce w konkursie Pucharu Świata.

Hania: Jak zarobiłeś i na co przeznaczyłeś swoje pierwsze pieniądze?
Alex:  Pierwsze pieniądze zarobiłem pracując w firmie moich dziadków na wakacje. To była firma budowlana. Zarobione pieniądze przeznaczyłem na motor

Hania: Czy masz jakieś sposoby na utrzymanie dobrych relacji w drużynie?
Alex : Dużo rozmawiamy i jestem zainteresowany co robią w czasie prywatnym. Dzielimy się częścią wydarzeń z naszego życia prywatnego, nie wszystko o czym rozmawiamy dotyczy skoków.

Hania: Który przedmiot i nauczyciel był najlepszy według ciebie?
Alex: Angielski. Mieliśmy wspaniałą nauczycielkę. Sprawiała, że lekcje były interesujące, a nam łatwo było je śledzić.

Hania: Czy gdybyś miał możliwość zdecydowania jeszcze raz, to czy zakończyłbyś karierę w tym samym momencie swojego życia?
Alex: Tak.

Hania:  Z którym ze skoczków narciarskich chciałbyś najbardziej współpracować (wyłączając Norwegów)?
Alex: Z Richardem Freitagiem

Hania: Niektórzy trenerzy piszą książki, czy opisałbyś jak wygląda świat skoków narciarskich z twojej perspektywy?
Alex: Skoki narciarskie są fascynując. Tworzymy wiele spektakularnych momentów. Nigdy nie wiesz jak wygrane zostaną zawody. Myślę, że czymś wyjątkowym dla ludzi jest oglądanie atletów skaczących powyżej 250 m na jednej parze nart.

Hania: Co sądzisz o udzielaniu się w social mediach?
Alex: Social media są ważnym kanałem, wprowadzającym nas w nową generację. TV nie jest interesujące dla dzieci. Social media mogą być dodatkową wartością dla naszego sportu.

Hania: Czy masz jakieś specjalne przemyślenia na temat Norwegów, podczas czasu spędzonego razem?
Alex: Norwegowie są zawodnikami drużynowymi. Naprawdę lubią osiągać sukcesy jako drużyna.

Hania: Jaka była twoja najzabawniejsza sytuacja z fanami?
Alex: Nie jakaś specjalna. Ale czasem zabawne jest jak bardzo zastresowani i zdenerwowani są ludzie, kiedy pytają o twój autograf.

Hania: Gdybyś mógł wybrać jedną osobę na swojego mentora, kto by nim był i nad czym pracowałbyś z tą osobą ?
Alex: Sir Alex Fergusson. Według mnie jest on najlepszym trenerem w historii piłki nożnej. Chciałbym dowiedzieć jak wycigął to co najlepsze z każdego zawodnika.

Hania: Co lub kto sprawił, że zacząłeś trenować skoki narciarskie?
Alex: To był przypadek. Przechodziłem koło skoczni, na której odbywał się trening dzieci. Zapytałem czy mógłbym spróbować. Pokochałem to od pierwszego skoku.

Hania: Kto według ciebie ma szanse zdominować sezon?
Alex: Jest wielu zawodników, nigdy nie wiesz kto.

Hania: Jaka jest najważniejsza zasada w twojej drużynie?
Alex: Wierzymy w siłę bliskości.

Hania: Czy masz plany na przyszłość twojej trenerskiej kariery?
Alex: Nie w tym momencie. Będę pracował z Norwegami do następnych Igrzysk Olimpijski, a póżniej zobaczymy.

Hania: Czy kiedykolwiek słyszałeś o Woodstocku w Polsce, teraz nazywa się to Poland Rock Festiwal?
Alex: Nie, nigdy o tym nie słyszałem, ale brzmi na coś dużego.

Miłego dnia. Powodzenia w Wiśle i daszej części sezonu. Dziękuję bardzo za wywiad.

  ENGLISH VERSION

Everyone, who thoughts that this is the end of the "Asked" series, was wrong. Today we back with the next dose of questions, which were answered by Alexander Stöckl. Austrian, who's in previous season lead the team to gold Olympic medal and wining in National Cup, but they weren't his compatriot. He lead Norwegian to this success.  In season 1992/1992 he had noted the biggest success, when he has been 59 in GC. He ended his career in 1995. He has been Norwegian coach since 2011. He was coach athletics like Rune Velta, Anders Bardal, Anders Jacobsen or Tom Hilde.
If you are wondering on which question answered Alexander Stöckl, you should look at our interview.

                                                                                                                         www.onetsport.pl
Hania: With which ski jumping hill have you got the best memories? 
Alex:Kulm, where I did my best competition with a 15th place in WC Skiflying.


Hania: How did you earn and how did you spend your first money?
Alex: I earned my first money working in my grandfathers company as a summerjobb. It was in a building company. I spent my money on a motorcicle.


Hania: Have you got any manner to maintain good relations in your team? 
Alex: We talk a lot and I am interested in how they do in private also. So we share some of our private life so not everything is about ski jumping.


Hania:.Which subject and teacher was the best for you? 
Alex: English, we had a fantastic teacher. She was making the lessons very interesting and it was easy to follow.

Hania: If you could choose one more time, would you end your career in the same moment of you life?
Alex: Yes.

Hania: With which ski jumper would you like to work ? ( Excluding Norwegian ski jumpers) 
Alex: Richard Freitag

Hania: Some coach writes books, would you describe ski jumping word by your own perspective?
Alex: Ski Jumping is fascinating. We sell spectacular moments. And you never know how will win a competition. I think it is special for people to watch how athletes fly over 250m on a pair of skies.

Hania: What do you think about give in social media?
Alex: Social media is an important channel to get to the next generation. TV is not so interesting for kids. Social media can be an extra value to our sport.

Hania: How you got a special thoughts about work with Norwegian, during the time, which you spend with them? 
Alex: Norwegians are team players. They really enjoy succeeding as a team.

Hania: What was your the funniest situation with your fan? 
Alex: No special situation. It is sometimes funny to see how nervous people are when they ask for an autograph.

Hania: If you could choose one person for your mentor, who will it be and with what will you work with this person? 
Alex :Sir Alex Fergusson. In my opinion the best football coach ever. I would like to know how he gets the best out of every single player.

Hania: What or who made that you started train ski jumping? 
Alex: It was by coincidence. I was passing a skijumping hill while there were kids trainng and I asked if I could try. I loved it from the first jump.

Hania: Who, in your opinion, has a chance to dominate the season?
Alex: There are many athletes, you never know.

Hania: What is the most important rule in your team?
Alex: We succeed with the power of togetherness.

Hania: Have you got any plans for the future of your coaching career? 
Alex: Not at the moment. I will work with the Norwegian team until the next olympics and then we will see.

Hania: Have you ever heard about Woodstock festival in Poland, now it call Poland Rock Festival?
Alex: No, I have never heard about it, but it sound big...

Have a nice day. Good luck in Wisla and in the rest of the season. Thank you so much!

Czytaj więcej »

Przepytani - Thomas Morgenstern

Witam Was z kolejną dawką serii ,,Przepytani"! Tym razem udało mi się przeprowadzić wywiad z Thomasem Morgensternem! Dobrze czytacie, właśnie z tym wielce utalentowanym, uśmiechniętymi i przemiłym skoczkiem, którego tak bardzo wszyscy Polacy uwielbiają. Nie sposób przecież zapomnieć, że to właśnie dzięki niemu Polacy zajęli trzecie miejsce w konkursie drużynowym w Val di Fiemme w 2013 roku, za co Piotr Żyła obiecał mu tzw. butelkę wódki.

Thomas nie tylko zapadł w pamięci kibiców ze względu na styl bycia, ale także ze względu na jego osiągnięcia, jest przecież trzykrotnym mistrzem olimpijskim ( indwidualnie: Turyn, drużynowo: Turyn i Vancouver), ośmiokrotnym mistrzem świata, dwukrotnym mistrzem świata w lotach, trzykrotnym mistrzem juniorów oraz dwukrotnym zwycięzcą Pucharu Świata w sezonach 2007/2008 i 2010/2011.

Czytając o jego osiągnięciach można pomyśleć " Wow, chłopak miał ogromny talent, szkoda, że już nie jest skoczkiem narciarskim", ale jaki sam stosunek ma Thomas do świata skoków po 4 latach od zakończenia jego kariery? Przekonajcie się sami, czytając poniżej naszą rozmowę:

zdj: skoki-narciarskie.pl

Ania: Z perspektywy lat w jaki sposób patrzysz na wszystkie Twoje osiągnięcia i rywalizację z m.in Simonem Ammannem, Adamem Małyszem i Gregorem Schlierenzauerem?

Thomas: Kiedy patrzę wstecz na lata spędzone w skokach narciarskich, mam w głowie wiele dobrych wspomnień. Bardzo lubiłem tą całą rywalizację, ponieważ wierzę, że to właśnie ona pchnęła mnie do stania się skoczkiem jakim byłem

Ania: Słyszałam, że bycie pilotem helikoptera jest teraz Twoją nową pasją, ale bądź szczery. Nie masz takich wieczorów kiedy siadasz i myślisz "O Boże, ale bym chciał wrócić do bycia skoczkiem"?

Thomas: Nie żałuje zakończenia mojej kariery. Wiem, że to właśnie był właściwy czas. Jasne kiedy jestem na skoczni i świeci słońce, a warunki do skakania są wręcz perfekcyjne, myślę sobie, że chciałbym pójść na górę i skoczyć ale to bardziej sentymentalna myśl. Zawsze gdy widzę ich skaczących w trudnych warunkach, mam mieszane uczucia

Ania: Jaka jest najcięższa rzecz do wykonania dla skoczka po tak poważnych wypadkach jak Twoje w Kussamo i Kulm?
Thomas: Uważam, że każdy musi podejść do tego na swój indywidualny sposób. Dla mnie to było leczenie się z odniesionych urazów oraz wiele rozmów ze sportowymi psychologami, aby przetworzyć co się stało i wrócić krok po kroku

Ania: Jaki skok (który wykonałeś) zapadł Ci najbardziej w pamięci i dlaczego?
Thomas: To jest ciężkie pytanie ponieważ kiedy o tym myślę, w mojej głowie pojawia się wiele skoków, jednak zgaduję, że najbardziej zapadł mi w pamięci finałowy skok podczas Igrzysk Olimpijskich w Turynie

Ania: Jeśli mógłbyś być trenerem młodych skoczków , jaka byłaby Twoja taktyka i cenne rady?
Thomas: To nie jest coś na co mógłbym odpowiedzieć szybko i zwięźle. Uważam, że jedną z najważniejszych rzeczy jest oddanie, pasja i mobilność. Każdy potrzebuje trenera i bycia otwartym na wkład w pracę.

Ania: Wiem, że Gregor i Ty nie lubiliście się, ale jak sądzisz jest wystarczająco silny aby wrócić do skakania jak sprzed lat?
Thomas: Gregor i ja byliśmy rywalami, ale poza tym nie mamy ze sobą problemu. Wiem, że to będzie trudna droga dla niego, ale życzę mu wszystkiego najlepszego oraz aby znalazł właściwy tor na powrót

Ania: Dwa lata temu był Kraft, teraz Stoch. Twoim zdaniem, dla kogo nadchodzący sezon 2018/19 będzie najszczęśliwszym?
Thomas: Aby być tak dobrym jak oni dwaj, potrzebujesz więcej niż szczęścia. Obaj pracowali ciężko, a my zobaczymy kto wyjdzie z najlepszym letnim przygotowaniem. Nie jest łatwo zachować formę z zeszłego roku i po prostu przeskoczyć w ten sam sposób w następnym sezon. Obaj znowu będą dobrzy, ale musimy poczekać i zobaczyć jak bardzo.

Ania: Gdybyś miał szansę na bycie sportowym komentatorem, zgodziłbyś się?
Thomas: Masz na myśli komentatorem dla telewizji? W chwili obecnej nie jestem pewien, ale może to jest coś właściwego dla mnie do wykonywania

Ania:Teraz kompletnie niezwiązane ze skokami narciarskimi pytanie. Osobiście jestem wielką fanką Realu Madryt i polskiej reprezentacji w piłkę nożną (włączając w to Roberta Lewandowskiego oczywiście). Jako sportowiec jak sądzisz, Polska lub może sam Robert są w stanie coś osiągnąć na Mundialu 2018 w Rosji? Masz jakiś ulubiony klub piłkarski bądź faworyta na Mundial?
Thomas: Jestem wielkim fanem Liverpoolu FC, więc nie mogę się doczekać finału Ligi Mistrzów, który mam nadzieję, że wygrają. Jeżeli chodzi o Mundial, będę trzymał kciuki za Hiszpanie. Sposób w jaki grają jest piękny i bardzo skuteczny, są imponujący i oczekuję, że zajdą przynajmniej do finału.

Ania: Dziękuje za poświęcony czas dla mnie, życzę Ci wszystkiego dobrego!

WERSJA ANGIELSKA / ENGLISH VERSION!

Welcome in our next dose of series ,,Przepytani". This time I was able to make an interview with Thomas Morgenstern! Yes... you read well, with this highly talented, smiling and delightful skijumper whom all Polish people love. It is impossible to forget that thanks to him our team took third place in Val di Fiemme in 2013, for what Piotr Żyła promised him the so-called bottle of vodka. Thomas not only fell in the fans' memory due to his style of being, but also because of his achievementes, as we all know he is a three-time Olympic Champion ( individual: Turin. Team: Turin, Vancouver), eight-time World Champion, two-time World Champion in ski flying, three-time Junior Champion and of course two-time World Cup Winner in seasons: 2007/2008 and 2010/2011. Reading about his achievements, you can hink "Wow, the boy had a huge talent, it's a pity he isn’t a skijumper  anymore", but what attitude does Thomas have to the world of skijumping after 4 years since the end of his career? Convince yourself by reading our conversation below:

zdj: skokinarciarskie.pl

Ania: From the perspective of past years in what way do you look at your all achievements and rivalry with for example: Simon Ammann, Adam Małysz and Gregor Schlierenzauer?

Thomas: When I look back at my time in the skijumping circuit I have a lot of good memories. I really enjoyed all of the rivalries because I believe they pushed me to become the skijumper I was.

Ania: I heard that being a helicopter pilot is your new passion, but be honest... don't you have these evenings when you sit and think "Oh God how I wish I could come back to being a skijumper" ?

Thomas: I don't regret ending my career. It was the right time. But surely, when I am at the hill and the sun is shining and the conditions are perfect I wish I could go up and jump down. But this is just a sentimental thought. Whenever I see them jumping with lots of wind and bad weather I have so such feelings

Ania: What is the hardest thing to do for a skijumper after so serious accidents like yours in Kussamo and Kulm?

Thomas: I believe everyone needs to approach it in their own individual way. For me it was healing from the injuries and talking to a sports-psychologist to process what happened and take one step at a time.

Ania: What jump (which you made) do you remember the most and why?

Thomas: This is a hard question because I think fondly of so many of my jumps but I guess it must be the final jump at the Olympic Games in Turin

Ania: If you could be a trainer of young skijumpers, what would be your tactic and precious advices?

Thomas: his is nothing I can answer this quickly. I believe one of the most important things is dedication, passion and coachability. Everybody needs a coach and needs to be open for inputs.

Ania: I know that Gregor and you didn't like each other, but do you think that he is strong enough to start jumping like years ago?

Thomas: Gregor and I were competitors but on a human level we have no problems. I know it will be a tough road ahead of him but I wish him all the best and hope he can find his way back.

Ania:Two years ago it was Kraft, now it is Stoch, In your opinion for who the following season 2018/19 will be the luckiest one?

Thomas: To be as good as both of them were you need more than luck. They both worked really hard and we will see who can come out of summer preparation the best. It is not easy to preserve the form of last year and just jump the same way the following year. Both will be good again but we will have to wait and see exactly how good.

Ania: If you got a chance to be a sports narrator, would you accept it?

Thomas: You mean a commentator for TV. At the moment I am not so sure. Maybe if it is the right situation for me.

Ania: And now in a completely unrelated with ski jumping. Personally I am a big fan of Real Madrid and polish national football representation including Robert Lewandowski of course. So as a sports guy do you think that Poland or maybe only Robert will achieve something during FIFA World Cup 2018 in Russia? Do you have your favourite football club or maybe an front-runner for FIFA World Cup?

Thomas: I am a big fan of Liverpool FC so I am really looking forward to the Champions League Final, which they will hopefully win. At the World Cup I will be cheering for Spain. The way they play is beautiful to watch and very effective. They are impressive and I expect them to be in the final

Ania: Thank you so much for the time which you spent on me and I wish you all the best!

*Dowód na to, że wywiad jest prawdziwy/ Proof that the interview is real:

Czytaj więcej »

Przepytani - David Siegel

Niestety z nie małym opóźnieniem, ale kolejny wywiad z serii ,,Przepytani" przed Wami. Tym razem pod ostrzał pytań wzięłam nikogo innego jak David'a Siegel'a. Jak większość z was pewnie wie, David jest młodym, jeszcze nie bardzo doświadczonym jak jego koledzy z kadry skoczkiem, a jednak już wszyscy zaczynają powoli się z nim liczyć. Mimo że, David nie będzie trenować pod okiem ,,groźnego" Schustera w nadchodzącym sezonie, to myślę, że nie tylko ja mam szczere nadzieje do jego osoby i przyszłego sezonu. Jak przebiegała nasza rozmowa? Możecie przeczytać poniżej:

zdj: skispringen.com

Ania: Jak Twoja przygoda ze skokami się zaczęła?

David: Zacząłem w Baiersbronn w wieku 5 lat, tuż po tym jak nauczyłem się jazdy na nartach 

Ania: Co najbardziej pamiętasz z Twojego debiutu w Pucharze Świata?

David: Garmisch Partenkirchen było świetnym zawodami. Byłem bardzo zaskoczony samym sobą, a na dodatek atmosfera była fantastyczna. Pokochałem to!

Ania: Kto jest Twoim autorytetem? 

David: Peter Prevc i Andi Wellinger są moimi autorytetami 

Ania: Dlaczego zostałeś właśnie skoczkiem narciarskim? Nie myślałeś o innej profesji? 

David: Bo to jest świetna zabawa! Na dodatek bardzo marze o wystartowaniu w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, dlatego nigdy nie myślałem o innym sporcie. 

Ania: Twoim zdaniem, kto ma największe szanse na bycie liderem w nadchodzącym sezonie? 

David: Jest wielu chłopaków, którzy mają duże szanse, ale jeśli miałbym wymieniać byliby to z pewnością: Kamil Stoch, Andi Wellinger oraz Stefan Kraft 

Ania: Jak Twoi przyjaciele Cię traktują odkąd zadebiutowałeś? Zmieniło się coś, czy może nadal jesteś dla nich zwyczajnym chłopakiem? 

David: Jestem nadal normalnym chłopakiem dla nich. Ciągle świetnie się bawimy w swoim towarzystwie. Wiadomo ciężko jest widywać się z nimi w zimie, ale robimy wszystko co w naszej mocy aby spędzić razem choć trochę wolnego czasu 

Ania: Jakie jest twoje ulubione miasto do rywalizowania i dlaczego? 

David: Oberstdorf i polskie miasta są świetne. Jest tam zawsze wielu fanów i niesamowita atmosfera, ale muszę przyznać, że Norwegowie mają najlepsze skocznie. 

Ania: Kto jest Twoim najlepszym przyjacielem w kadrze i poza nią? 

David: Wszyscy z chłopaków są różni i nie da się ich do siebie porównać, dlatego nie mam ulubionego

Ania: Zamierzasz wziąć udział w tegorocznym Letnim Grand Prix? 

David: Zobaczymy ;)

Ania: Jakie są Twoje cele na nadchodzący sezon?

David: Nie mogę tego teraz powiedzieć. Na pewno mam nadzieję na dużą ilość występów w Pucharze Świata oraz na skok powyżej 200 m. 

Ania: Dziękuje bardzo za poświęcony mi czas, mam nadzieję, że wszystkie postanowione przez ciebie cele zostaną zrealizowane w przyszłości i co mogę dodać więcej trzymam mocno kciuki, powodzenia!

David: Również dziękuje.

Czytaj więcej »

Przepytani - Dawid Kubacki

Witam w kolejnym wpisie z serii "Przepytani". Tym razem w ogniu pytań znalazł się filar polskiej drużyny - Dawid Kubacki! Jest mi niezmiernie miło, że zgodził się on odpowiedzieć na moje pytania. Dawid odpowiedzi na pytania udzielił przez internet. Oto czego udało mi się dowiedzieć:

Em: Czy słuchasz muzyki przed zawodami, czy lepiej jest ci się przygotowywać w ciszy? Jaki rodzaj muzyki lubisz?

Dawid Kubacki: Przeważnie przygotowuje się w spokoju, ew przy muzyce, która i tak na skoczni jest grana. A muzykę lubię prawie każdą, oprócz skrajnych gatunków. A to czego słucham w dużej mierze zależy od aktualnego nastroju.

E.: Skąd wzięło się twoje zainteresowanie modelarstwem? Jest to hobby czy zwyczajny sposób zabijania wolnego czasu?
D.K.: Do lotnictwa ciągnęło mnie od dziecka, modelarstwo jest taką trochę tańszą formą latania. Zawsze lubiłem też majsterkować, więc i z klejeniem czy składaniem modeli radziłem sobie dobrze i sprawia mi to przyjemność. E.: Wiemy, że ten sezon był najlepszym w twojej karierze, jednak myślisz że było Ci stać na coś więcej, czy jesteś z siebie w stu procentach zadowolony?

D.K.: Był najlepszy do tej pory, ale wiem że stać mnie na więcej i ciągle nad tym pracuję. Jestem zadowolony z tego co osiągnąłem w tym sezonie ale stawiam sobie dalsze cele, pracuję nad sobą i wierze że kolejne mogą przynieść jeszcze większe sukcesy.

E.: Czy kumulacja Raw Air i ZIO była faktycznie tak mordercza dla skoczków jak się zapowiadała?

D.K.: Taka kumulacja startów jest ciężka, ale po to się przygotowywaliśmy od zakończenia poprzedniego sezonu, żeby być w dobrej kondycji do ostatniego konkursu. Moim zdaniem ta praca popłaciła i do końca sezonu byliśmy w wysokiej dyspozycji.

E.:  Czy był w twojej karierze moment, w którym chciałeś ten sport rzucić?

D.K.: Nie.

E.: Czy był taki moment w twoim życiu w którym zakochałeś się w skokach i stwierdziłeś "To to chce robić w przyszłości"? Jeśli tak to co to za moment?

D.K.: Myślę że takim momentem była decyzja o rozpoczęciu trenowania, bo z tego co pamiętam, kochałem ten sport od zawsze.

E.: Adam miał bułkę z bananem, Kamil proso dla ptaków, a jak wygląda śniadanie Dawida Kubackiego?

D.K.: To ja mam taką kombinację :P Trochę banana, trochę "prosa" i trochę jogurtu.

E.:  Odnoszenie sukcesów jest czymś, do czego z pewnością dąży wielu sportowców. Jednakże co daje mu Ci motywacje do doskonalenia swoich skoków - porażki czy sukcesy?

D.K.:  I jedno i drugie. Praca nad sobą to ciągłe wyciąganie wniosków z popełnionych błędów,ale i radości z tego jak coś wychodzi dobrze.

E.: Czy podczas konkursów PŚ miałeś okazję spróbować przysmaków innych krajów? Jeśli tak, która kuchnia należy do twoich faworytów?

D.K.: Praktycznie za każdym razem mamy okazję czegoś spróbować, ale w większości przypadków jem to co znam i wiem że jest dla mnie dobre. Dlatego też ciągle na pierwszym miejscu są potrawy które znam z domu.

E.: Czy rzeczywiście łatwo odciąć Ci się od porażek, czy one czasem wracają, aby o sobie przypomnieć? 

D.K.: W sporcie nie ma nic łatwego, na wszystko się ciężko pracuje. Zarówno fizycznie jak i pod kątem psychologicznym.

E.: Dziękuję jeszcze raz za poświęcony czas i życzę miłego dnia.

Czytaj więcej »

Przepytani - Gregor Schlierenzauer

>> KLIK <<

Kolejna sobota, kolejny wywiad! Z kim tym razem? Otóż ku nawet mojemu własnemu zaskoczeniu z Gregorem Schlierenzauerem! Skoczek ten odniósł 53 zwycięstwa Pucharu Świata, brzmi imponująco prawda? Jednak warto zauważyć, że mimo sukcesów jakie osiągnął, nie odbiła mu tzw woda sodowa, a wręcz przeciwnie w 100% prezentuje klasę sportowca światowego poziomu.

 Jak wszyscy wiedzą, Gregor zaczynał swoją przygodę ze skokami już jako dziecko, a pierwsze zwycięstwo osiągnął w Lillehammer w 2006 roku, mając zaledwie 16 lat!

Idąc za ciosem, młody skoczek był swojego czasu nie do pokonania, wszyscy byli zachwyceni jego młodzieńczym zapałem i sposobem na skoki. Dzisiaj, mimo że Gregor  nie jest w swojej szczytowej formie sprzed lat, wszyscy go podziwiają, uważają za wielkiego skoczka i wzór do naśladowania

 ( bo tak szczerze mówiąc jak można tego nie robić?). Osobiście uważam,że wróci do czołówki

i znowu będzie nie do pokonania... co ja pisze... on już zaczyna wracać, o czym może świadczyć m.in. jego skok w Planicy albo chociażby sesje treningowe.

Jaki stosunek ma sam Gregor do skoków teraz? Zapraszam do przeczytania naszej rozmowy.

zdj: Agencja Gazeta / Marek Podmokły 

Ania: Jak wszyscy wiemy, twoje pierwsze zwycięstwo miało miejsce w Lillehammer w 2006r. Miałeś tylko 16 lat. Jakie to było uczucie? Jak zniosłeś presję nałożoną na Ciebie od tamtego czasu?

GS: Niesamowite uczucie. Wiedziałem, że byłem wystarczająco dobry aby rywalizować z najlepszymi ale to zwycięstwo było trochę nierealne. Natomiast presja nie była dużym szczegółem kiedy byłem tak młody. Wszystko co robiłem to skakanie i to było świetną zabawą, nawet po wygraniu Mistrzostw w Lotach w Oberstdorfie w 2008 roku.

Ania: Co byś zechciał doradzić innym młodym zawodnikom, którzy zaczynają w tym samym wieku jak ty? Co jest najważniejsza rzeczą do zapamiętania, której nikt ci nie powiedział na początku twojej kariery?

GS: Żeby się cieszyli z tego co robią i skupili się na sobie. Bycie skoczkiem narciarskim jest przywilejem

Ania: Jeśli mógłbyś zmienić coś w swoim życiu albo w skokach narciarskich, co to by było  

i dlaczego?

GS: W życiu zawsze chodzi o to aby czegoś doświadczać. Więc kiedy nawet byłby to ciężki okres, nie zmieniłbym nic

Ania: Powiedz nam, co nie jest oczywiste dla wszystkich w skokach narciarskich

GS: Nie możesz wymuszać świetnych skoków. Musisz być przygotowany i pozwolić na spokojnie aby to się stało

Ania: Jeśli mógłbyś sprawić, że jakiś skoczek, który zakończył swoją karierę wróciłby do rywalizowania w Pucharze Świata. Kto to by był i dlaczego?

GS: Lukas Muller. Ponieważ to by znaczyło że '' Wings for Life” znalazło sposób na wyleczenie uszkodzonego rdzenia kręgowego

Ania: Jeśli musiałbyś wybrać inny sport niż skoki narciarskie. Jaki byłby to sport?

GS: Siatkówka plażowa, golf lub tennis

Ania: Masz jakieś metody aby odciąć się od stresu przed zawodami? Jaka jest Twoja typowa rutyna przed nimi?

GS: Muzyka jest częścią mojej rutyny, ale nie mam żadnych specjalnych metod.

Ania: Kamil Stoch czy Adam Małysz? Twoim zdaniem, który z nich zapisał się w historii skoków narciarskich i dlaczego?

GS: Obaj są posród najlepszych wszech czasów

Ania: Jakie to było uczucie skoczyć w Planicy 253,5m?

GS: Niesamowite, niespodziewane i fenomenalne

Ania: Jakie są Twoje piorytety na przyszły sezon? Osobiście będę trzymała za Ciebie kciuki

GS: Dziekuje. Moimi piorytetem jest stanie się tak dobrym w konkursach jak w treningach. 

Chce pokazać, że nadal jestem w stanie być wśród najlepszych 

WERSJA ANGIELSKA / ENGLISH VERSION 

Saturday again, and what does it mean? The next interview of course. Most of you probably has a question in your mind "with who" well.. even I am surprised, but with Gregor Schlierenzauer! 

This ski jumper has won 53 victories in the WC, sounds impressing right? But it is worthy to notice despite of such succeses, he is still a normal guy who represents a high level of world-class athlete. As we all know, Gregor has started his adventure with ski jumping since he was a child. His first victory has taken place in 2006, in Lillehammer, and he was only 16!

Following the good streak during his best condition he was unbeaten, everyone was impressed and facinated by his youthful enthusiasm, and universal way for jumps. Today despite of Gregor isn't in his best condition like years ago, everyone thinks that he's already a legend, and of course a role model (to be honest, is it even possible to not think like that?)  Personally I think that he will come back to his best condition and will be among the best... wait what am i writing?... he already is among the best ski jumpers, and it is evinced after his jump in Planica and trening sessions.

What is Gregor's approach to ski jumping now? Real all down below. 

zdj: skijumping.pl

Ania: As we all know your first victory was in Lillehammer in 2006, you were only 16. How was that feeling? How did you handle the pressure which was imposed on you from that time? 

GS: Amazing feeling. I knew that i was good enough to compete with the best, but the victory was king of unreal. The pressure was not a big deal when I was so young. All i did was skijumping and that was great fun. Even after winning 2008 FIS Ski Flying World Championships Oberstdorf.

Ania: What would you like to adive the other young ski jumpers who starts in the same age as you did? What is the most important thing to remember which nobody told you when it was the start of your career?

GS: Enjoy what you do and focus on yourself. Being a ski jumper is a privilege

Ania: If you could change something in your life and ski jumping what would it be and why?

GS: In life it's always about experiences. So even if there were tough times: I wouldn't change anything

Ania: Tell us what is not obvious for everyone in ski jumping

GS: you can't force a great jump. You need to be prepared and then you let it happen

Ania: If you could make that one ski jumper who eneded his career would come back to the WC. who would it be and why?

GS: Lukas Muller. Because that would mean that "Wings for Life" found a way to cure spinal cord injury

Ania: If you had to choose the other sport than ski jumping, what would it be? 

GS: Beachvolleyball, Golf or maybe Tennis

Ania: Do you have any methods to cut stress off before the competition and what is your typical rutine before it? 

GS: Music is part of my rutine. But I have no special methods 

Ania: Kamil Stoch or Adam Małysz? In your opinion which one of them signed up in history of ski jumping and why?

GS: Both of them are among the best of all time

Ania: What was the feeling when you jumped 253,5m in Planica?

GS: Amazing, unexpected and phenomenal

Ania: What are your priorities for the following season? Personally I will have my fingers crossed for you. 

GS: Thank you, becoming as good in competition as in training. I wanna show, that I can still be among the best in the world 

Dowód na to,że wywiad jest prawdziwy / Here's a proof that this interview is real:

Czytaj więcej »

Przepytani - Andreas Wank

Jest sobota, a to oznacza, że wracamy do was z kolejną częścią serii Przepytani.

Tym razem ofiarą padł nie kto inny jak Andreas Wank (30 lat)!

Czy ktoś jeszcze pamięta tego skoczka, który przecież to nie dawna był stałym punktem niemieckiej drużyny? Mam nadzieję, że tak. A jeżeli nie, to w wielkim skrócie ujmując, jego klubem jest SC Hinterzarten, zadebiutował w PŚ 29 grudnia 2004 roku w Oberstdorfie, zajmując tam dopiero 45. miejce; na pierwsze punkty musiał czekać prawie trzy lata, gdyż uzyskał je w tym samym miejscu w 2007 roku. Jego dobrym przyjacielem z kadry jest Andreas Wellinger, a sam nie potrafi żyć bez skoków. Pytania, jakie mu zadałam nie są może nie wiadomo jak wymyślne, ale można na szczęście dużo dowiedzieć się o tym sympatycznym skoczku, zważając na to, że wywiadów z nim nie znajdziemy w sieci zbyt dużo. A oto jak przebiegała nasza rozmowa:

Ania: Jaka jest różnica między Pucharem Świata a Pucharem Kontynentalnym?

Andreas Wank: Różnica jest taka, że poziom jest o wiele wyższy i są tam skoczkowie na wyższym poziomie. Dodatkowo jest o wiele większa publika, więcej reporterów i telewizji. Tego nie spotkasz często podczas Pucharu Kontynentalnego.

Ania: Kim był twój pierwszy idol w skokach narciarskich?

Andreas Wank: Nie miałem idola, tylko marzenia

Ania: Zamierzasz uczestniczyć w LGP?

Andreas Wank: Postaram się być na wszystkich zawodach

Ania: Jakie jest Twoje wrażenie po sezonie 2017/18?

Andreas Wank: Mój sezon był dosyć ciężki po letniej przerwie, jednak walczyłem, aby wrócić do dobrego skakania. Pod koniec dotarło do mnie, że jestem gotowy znowu rywalizować w Pucharze Świata i odnosić sukcesy.

Ania: Jakiej muzyki słuchasz na codzień?

Andreas Wank: Słucham bardzo wielu gatunków muzyki, ale szczególnie Rap, RnB a także czasami trochę Rocka i Metalu

Ania: Jadłeś kiedyś pierogi?

Andreas Wank: Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia co to jest.

Ania: Wolisz wyjeżdżać na wakacje do egzotycznych czy tych bardziej zimowych krajów?

Andreas Wank: Lubię korzystać ze słońca po sezonie, więc zdecydowanie wybieram egzotyczne, ciepłe kraje.

Ania: Co byś najbardziej zechciał wygrać w nadchodzącym sezonie?

Andreas Wank: Chciałbym spróbować, więc zrobię wszystko co w mojej mocy, aby wygrać Puchar Świata oraz Mistrzostwa w Austrii. 

Ania: Co jest najważniejsze w Twoim życiu?

Andreas Wank: Zdrowie i szczęście.

Ania: Jakie jest Twoje najlepsze wspomnienie z zawodów?

Andreas Wank: Drużynowa wygrana złotych medali na olimpiadzie w Sochi w 2014 roku. 

Ania: Dziękuję za poświęcony czas dla mnie, mam nadzieję, że zobaczę Cie w lecie oraz życzę Ci powodzenia w nadchodzącym sezonie! 

Andreas Wank: Również dziękuję.

Czytaj więcej »

Przepytani - Sondre Ringen

Nareszcie sobota, początek weekendu postanowiłam umilić Wam wywiadem. Wszyscy wiemy w miarę dużo o Norwegach takich jak: Daniel Andre Tande, Anders Fannemel czy Robert Johansson,ale czy przyjrzeliście się kiedyś postaci Sondre Ringena?  Jeżeli nie, a chcielibyście się o nim więcej dowiedzieć to ten wywiad na pewno Wam pomoże. Zacznijmy od tego, że jest to norweski, młody skoczek startujący głównie w zawodach Pucharu Kontynentalnego, w tym roku jednak zadebiutował w Raw Air. Tak wyglądała moja rozmowa z tym utalentowanym Norwegiem:

                                                           foto:https://www.skiforbundet.no

Julka: Jak czułeś się przed swoim pierwszym skokiem w Raw Air?
Sondre: Byłem bardzo zdenerwowany, ale również podekscytowany osiągnięciem jednego z moich głównych celów na ten sezon.
J: Kto jest Twoim ulubionym skoczkiem a kto wzorem do naśladowania?
S:  Moim ulubionym skoczkiem jest Peter Prevc za jego świetne rozwiązania techniczne. Wzorem jest dla mnie Kamil Stoch, przez jego sprawność sportową.
J: Jakie są Twoje odczucia po ostatnim sezonie?
S: Ostatni sezon przerósł moje najśmielsze oczekiwania. Teraz naprawdę czuję, że mogę zajść daleko w skokach.
J:Na jakich skoczniach najlepiej Ci się skacze?
S:Najlepiej mi się skacze na skoczni w Vikersund, Lillehammer i Renie. Nie mogę się zdecydować.  
J: Jakie są dla Ciebie jako skoczka największe różnice między Pucharem Świata a Pucharem Kontynentalnym?
S:Największa różnica to ranga zawodów. Puchar Kontynentalny to taki mały Puchar Świata. Ale nadal całkiem duży. 
J:Co myślisz o aktualnym trenerze kadry Norweskiej?
S: Alexander to świetny człowiek i bardzo utalentowany trener.
J: Czym są dla Ciebie skoki narciarskie?    
 S: Skoki to dla mnie przede wszystkim hobby, ale traktuję je jak pracę. Mam nadzieję, że w przyszłości staną się naprawdę moim zawodem.
J: Co sądzisz o Raw Air?
S: Raw Air to świetny konkurs i wielkie wyzwanie dla skoczka aby wygrać ten turniej.
 J: Jakie jest jest Twoje największe marzenie związane ze skokami?
S: Moim największym marzeniem jest wygrać Raw Air. Marzy mi się też wygranie Turnieju Czterech Skoczni i konkursu Igrzysk Olimpijskich
J: A jakie są Twoje cele na nadchodzący sezon?
S: Moim celem jest walczyć w Pucharze Świata  i Pucharze Kontynentalnym. I oczywiście zaliczyć dużo więcej startów w Pucharze Świata.    
J:  Dziękuję Ci za wywiad. Będę trzymać za Ciebie kciuki w nadchodzącym sezonie. 

Czytaj więcej »